در برنامه «جام از نگاه دو» که شنبه شب از شبکه‌2 سیما در سالگرد بازی ایران و استرالیا روی آنتن رفت، به دفعات از بیننده‌ها خواسته شد که پیامک ارسال کنند تا...


بهره‌برداری از عدم آگاهی مردم از ابعاد یک تبلیغ یا عدم آگاهی مخاطبان از عوارض یک تبلیغ جزو اتفاقاتی است که در سال‌های پیشین بارها منجر به گلایه‌های مردم از تلویزیون شده بود و گاهی به اعتبار رسانه ملی نیز ضربه وارد کرد؛ اتفاقی که شنبه شب در جریان یک برنامه تکرار شد تا لزوم تسریع اجرایی شدن اصلاحات مورد تاکید مدیران رسانه ملی برای عموم مشهود شود.

برنامه‌های مشارکتی جزو پاشنه‌ آشیل‌های جدی رسانه ملی است که در دوره گذشته به شکل لجام گسیخته‌ای برای پرکردن آنتن با برنامه‌هایی که نه تنها هزینه نداشته باشند، بلکه درآمدزا نیز باشند، طراحی و پیاده سازی شد. این پیاده سازی آنچنان توسعه یافت که اساساً تولید بسیاری از برنامه‌های باکیفیت موکول به جذب مشارکت مالی شده بود و برخی نیز با برخورداری از این مشارکت مالی، موفق شدند به صف برنامه سازان و کنار چهره‌های کارکشته بنشینند.

برنامه «ورزش از نگاه دو» که «جام از نگاه دو» نیز در همان راستا تولید شد، یکی از این برنامه‌ها است که همان زمان تولیدش به عنوان مصداق مورد اشاره قرار گرفت و یادآوری شد که این شیوه تا حدودی استقلال رسانه ملی را نیز به چالش می‌کشد، به خصوص اگر اسپانسر برنامه، در موضوع برنامه، ذینفع باشد یا صاحب نظر و دیدگاه باشد و در آن دوران نیز حامی این برنامه، صاحب پیشین یکی از تیم‌های سابق لیگ برتر و شخص شناسنامه داری بود.

در همین راستا، در برنامه «جام از نگاه دو» که شنبه شب از شبکه‌2 سیما در سالگرد بازی ایران و استرالیا روی آنتن رفت، به دفعات از بیننده‌ها خواسته شد که: «اگر هنوز از تماشای بازی ایران و استرالیا (مقدماتی جام جهانی 98) لذت می‌برید برای حمایت از تیم ملی، کلمه «ایران» را به شماره 9090 پیامک کنید تا در قرعه کشی سفر به استرالیا برای تماشای بازی‌های تیم ملی در جام ملت‌های آسیا شرکت کنید.»

کسانی که به این درخواست جواب مثبت دادند کمی با پیامکی شوکه کننده روبه‌رو شدند. به ازای فرستادن پیامک هزینه 5 هزار تومانی از مشارکت‌‌کنندگان کسر شد تا به ازای آن 5 هزار امتیاز برای حضور در قرعه کشی آپارتمان تهران، کیش، مشهد و شمال یا 40 خودرو و 300 گوشی موبایل به دست آوردند. این روش البته تازه نیست و اصولاً شماره‌های�� که با پیش شماره 909 آغاز می‌شوند شماره‌های غیر رایگان هستند و تماس با آنها علاوه بر هزینه معمولی تماس حاوی هزینه ثانویه‌ای نیز است که توسط مشتری پرداخت می‌شود.

مشترکان خطوط مخابرات ابتدا زمانی که اینترنت هوشمند از طریق شرکت‌های طرف قرارداد با مخابرات اقدام به فروش نوع جدیدی از اینترنت «دیال آپ» کردند با این خطوط آشنا شدند. شماره‌هایی که با 909 آغاز می‌شد و با برقراری ارتباط با آنها مشترک به اینترنت دیال آپ دسترسی پیدا می‌کرد و هزینه آن در اولین قبض تلفن اعمال می‌شد. بعد از آن این گونه تلفن‌ها کاربرد‌های بیشتری نیز پیدا کردند.

از تلفن‌های قصه‌گو، فال‌گیر و لطیفه‌گو گرفته تا تلفن‌هایی که برای بچه‌ها لالایی می‌خواندند و به دانش‌آموزان املا می‌گفتند. هر کدام از این خدمات تنها با ارتباط تماس تلفنی برقرار می‌شد و هزینه به ازای هر تماس و مدت زمان برقراری ارتباط از صاحب خط تلفن اخذ می‌شد. هم اکنون نیز شبکه «پویا» به طور مشخص در خصوص برنامه‌های مرتبط با کودکان از این سامانه تلفنی استفاده می‌کند و البته در خصوص شبکه پویا نیز این نقد وارده شده بود که اطلاع رسانی دقیق درباره هزینه‌هایی که برای خانواده‌ها در پی دارد، نشده بود.

در این میان یکی از اتفاقاتی که معمول است و مشخص نیست برای این شماره نیز صادق بوده یا نه، کسر مبالغی به صورت مستمر از شارژ تلفن یا افزودن مبلغی به هزینه قبض کاربری است که کد را وارده کرده و مابه ازای این رقم، امتیازی برای پخش داده می‌شود و راه توقف نیز مشخص نیست؛ رویکردی که برای حمایت از تیم ملی فوتبال به کار گرفته شده بود. البته کسانی که از ادامه این راه هزینه‌بر و از حمایت غیرمنطقی خسته شده‌اند، می‌توانند کلمه «off» را به 9090 ارسال کنند و بدین شکل، دیگر نقره داغ نشوند!

در این میان گفته‌های محمد سرافراز رئیس رسانه ملی و اصغر پورمحمدی معاون سیما حکایت از آن دارد که به شدت با این روش‌ها مخالف هستند و این موضوع را در اعلام خط مشی جدید تلویزیون و همچنین در متن احکام صادر شده برای مسئولان تازه، به صورت شفاف مورد اشاره قرار داده‌اند و به همین دلیل انتظار می‌رود این روند متوقف شود و هر نوع کیفی سازی نیز به قیمت ضربه به اعتبار رسانه ملی با پیامک پنج هزار تومانی، تمام نشود.

ناگفته پیدا است که اصل جذب تبلیغات برای برنامه‌ها اشتباه نیست اما در درجه اول نباید این تبلیغات بر اصل برنامه تاثیر بگذارد و در درجه دوم نباید این تبلیغات به گونه‌ای باشد که مخاطب تصور کند مغبون شده است و این مغبون شدن می‌تواند صرف عدم بیان همه حقیقت و یا عدم بیان دقیق و مکرر ابعاد یک تبلیغ همزمان با ارائه مکرر آن تبلیغ باشد؛ اتفاقی که به نظر می‌رسد در ماجرای اخیر رخ داده است.


گردآوری:گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع:tabnak.ir


نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه